ஆதியாகமம் 13:14 — உன் கண்களை ஏறெடு, தேவன் கொடுக்கப்போவதைப் பார்

“லோத்து அவனைவிட்டுப் பிரிந்தபின்பு, கர்த்தர் ஆபிராமை நோக்கி: நீ இருக்கும் இடத்திலிருந்து உன் கண்களை ஏறெடுத்து, வடக்கேயும் தெற்கேயும் கிழக்கேயும் மேற்கேயும் பார்…”
— ஆதியாகமம் 13:14

இரண்டு மனிதர்கள், இரண்டு பார்வைகள்

ஆபிராமும் லோத்தும் பல வருடங்கள் ஒன்றாய் பயணித்திருந்தனர், ஆனால் அவர்களுடைய மந்தைகள் அந்த நிலத்தில் ஒன்றாய் அடங்காத அளவுக்கு பெருகியிருந்தன, அவர்களுடைய மேய்ப்பர்களுக்கிடையே சண்டைகள் ஆரம்பமாகிவிட்டன. ஆகவே, மூத்தவனான, தேவனுடைய முதல் வாக்குத்தத்தத்தைப் பெற்றவனான ஆபிராம், ஒரு அபூர்வமான காரியத்தைச் செய்தான்: அவன் லோத்தை முதலில் தேர்ந்தெடுக்க அனுமதித்தான். “தேசம் முழுவதும் உனக்கு முன்பாக இல்லையா? நீ என்னைவிட்டு பிரிந்துபோ” என்றான். இருவரும் நிலத்தைக் கூடப் பார்ப்பதற்கு முன்பே, இரண்டு வெவ்வேறு இருதயங்களை வெளிப்படுத்திய தருணம் அது. ஆபிராம் தன் உரிமையை விட்டுக்கொடுக்கத் தயாராயிருந்தான். லோத்து தன் வாய்ப்பைப் பிடித்துக்கொள்ளத் தயாராயிருந்தான். அடுத்து நடந்தது, இருவருடைய எதிர்காலத்தையும் என்றென்றைக்கும் வடிவமைத்தது.

பார்வையினால்: லோத்து தெரிந்துகொண்ட நிலம்

லோத்து தன் கண்களை ஏறெடுத்து, யோர்தானின் சமபூமியை, கர்த்தருடைய தோட்டத்தைப் போல எங்கும் நீர்ப்பாசனமுள்ளதைக் கண்டான். அவன் தோற்றத்தை மட்டுமே பார்த்து, விரைவாகத் தேர்ந்தெடுத்தான் — பசுமையாய், செழிப்பாய், எளிதாய் தெரிந்தது. லோத்தால் காணமுடியாதது, அல்லது காண விரும்பாதது என்னவென்றால், அந்த நீர்ப்பாசன சமபூமி சோதோம் கொமோரா நகரங்களின் நிழலில் இருந்தது, அந்த நகர மக்கள் “கர்த்தருக்கு முன்பாக மகா பொல்லாதவர்களும் பாவிகளுமாய்” இருந்தனர். லோத்து தனக்கு முன்பாக நன்றாகத் தோன்றியதில் மட்டுமே கவனம் வைத்து, விரைவாகத் தேர்ந்தெடுத்து, அறியாமலேயே வரப்போகும் அழிவின் இடத்தை நோக்கி நடந்தான். அவன் கண்கள் அவன் கேட்க விரும்பியதையெல்லாம் அவனுக்குச் சொன்னது, ஆனால் அவன் அறிய வேண்டியதை ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

விசுவாசத்தினால்: ஆபிராம் பெற்ற வாக்குத்தத்தம்

ஆபிராமுக்கு யாரும் விரும்பாத நிலம் மீதமாய் இருந்தது — அந்த இழப்புத் தோன்றிய தருணத்தில்தான், தேவன் பேசினார். “நீ இருக்கும் இடத்திலிருந்து உன் கண்களை ஏறெடுத்து, வடக்கேயும் தெற்கேயும் கிழக்கேயும் மேற்கேயும் பார்: நீ காண்கிற தேசம் முழுவதையும் உனக்கும் உன் சந்ததிக்கும் என்றைக்கும் நான் கொடுப்பேன்.” ஆபிராம் லட்சியத்தினால் அல்ல, கீழ்ப்படிதலினால் தன் கண்களை ஏறெடுத்தான். அவன் இன்னும் நிறைவேறக் காணாத ஒரு வாக்குத்தத்தத்தை நம்பினான், அதற்குப் பதிலாக, லோத்தின் நீர்ப்பாசன சமபூமி ஒருபோதும் கொடுக்க முடியாத மிகப் பெரிய வாக்குத்தத்தத்தைப் பெற்றான். லோத்து பார்வையினால் தேர்ந்தெடுத்து ஒரு தற்காலிக காட்சியைப் பெற்றான். ஆபிராம் விசுவாசத்தினால் தேர்ந்தெடுத்து ஒரு நித்திய சுதந்தரத்தைப் பெற்றான்.

உன் எதிர்காலம் உன் பார்வையின் திசையைப் பொறுத்தது

இரண்டு மனிதர்கள் ஒரே சந்திப்பில் நின்றனர், ஆனால் அவர்கள் எங்கே பார்க்கத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள் என்பதே அவர்கள் முழு எதிர்காலத்தையும் தீர்மானித்தது. லோத்து தனக்கு நேரடியாக முன்பாக இருந்ததைப் பார்த்தான். ஆபிராம் தனக்கு அப்பால் இருந்ததை — தேவன் மட்டுமே காண்பிக்கக்கூடிய ஒரு அடிவானத்தை — பார்த்தான். இது நம் ஒவ்வொருவருக்கும் இன்றும் உண்மை. உன் பார்வையின் திசைதான் உன் வாழ்க்கையின் திசையைத் தீர்மானிக்கிறது. உன் தற்போதைய சூழ்நிலைகளை மட்டும் பார்த்தால், இன்று வசதியானதை அடிப்படையாகக் கொண்டு முடிவெடுப்பாய். தேவன் வாக்குத்தத்தம் செய்ததை நோக்கி உன் கண்களை ஏறெடுத்தால், உன் வாழ்நாளைவிட நீடித்திருக்கும் முடிவுகளை எடுப்பாய்.

கிறிஸ்து வெளிப்படுத்தப்படுகிறார்

வேதத்தில் இயேசுவே உன்னதமான “உன் கண்களை ஏறெடு” தருணமாய் இருக்கிறார். உலகம் ஒரு சிலுவையையும், ஒரு கல்லறையையும், ஒரு தோல்வியையும் மட்டுமே காணமுடிந்தபோது, தேவன் ஏற்கெனவே ஒரு உயிர்த்தெழுதலையும், ஒரு பரமேறுதலையும், ஒருபோதும் முடிவடையாத ஒரு ராஜ்யத்தையும் காண்பித்துக்கொண்டிருந்தார். தோற்றத்தினால் நியாயந்தீர்த்தவர்கள் கல்வாரியின் அவமானத்தை மட்டுமே கண்டனர். விசுவாசத்தினால் நடந்தவர்கள் நித்திய ஜீவனின் வாக்குத்தத்தத்தைப் பெற்றனர். ஒவ்வொரு விசுவாசியும், ஆபிராமைப் போலவே, இன்னும் முழுமையாய்க் காணாத ஒரு வாக்குத்தத்தத்தின் விளிம்பில் நிற்கிறார்கள் — காணக்கூடிய சிலுவையைக் கடந்து, அதைத் தொடர்ந்துவரும் காணமுடியாத மகிமையை நோக்கிக் கண்களை ஏறெடுக்க அழைக்கப்பட்டவர்களாய்.

மேலே பார். அவரை நம்பு. விசுவாசத்தில் நட.

நீ கட்டுப்படுத்த முடியாததை விட்டுவிடு — நிலத்தையும், முடிவையும், காலவரையறையையும். எல்லாவற்றையும் காணும் ஒருவரை நம்பு, உன் எதிர்காலத்தில் இன்னும் மறைந்திருக்கும் பகுதிகளையும் சேர்த்து. உன் சூழ்நிலைகளையோ, உணர்வுகளையோ, தற்போது நன்றாகத் தோன்றுவதையோ அல்ல, தேவனுடைய வார்த்தையையே உன் வழிகாட்டியாக இருக்கச் செய். இன்றைய விசுவாசம் நாளைய நிறைவேற்றமாக மாறுகிறது. பரலோகத்தை நோக்கி ஏறெடுக்கப்படும் கண்கள், தனக்கு முன்பாக மட்டும் இருப்பதோடு திருப்தியடையும் கண்களைவிட எப்போதும் தூரமாய்ப் பார்க்கும்.

ஜெபம்

கர்த்தாவே, நீர் வாக்குத்தத்தம் செய்ததற்காகக் காத்திருக்கும் பதிலாக, நன்றாகத் தோன்றியதைத் தேர்ந்தெடுத்து, பார்வையினால் நான் தேர்ந்தெடுத்த நேரங்களை மன்னியும். நான் கட்டுப்படுத்த முடியாததை விட்டுவிடவும், நான் இன்னும் காணமுடியாத முடிவுகளை உம்மிடம் நம்பி ஒப்படைக்கவும் எனக்குக் கற்றுத்தாரும். என் சூழ்நிலைகள் எனக்கு முன்பாக இருப்பதை மட்டும் பார்க்கத் தூண்டும்போது, அதற்குப் பதிலாக உம்முடைய வாக்குத்தத்தங்களை நோக்கி என் கண்களை ஏறெடுக்க நினைவூட்டும். நீர் எனக்காக ஆயத்தப்படுத்தியது, இந்த உலகம் கொடுக்கக்கூடிய எதையும்விட எப்போதும் நீடித்திருக்கும் என்பதற்காக நன்றி. தான் இன்னும் தொடமுடியாத ஒரு அடிவானத்தை நம்பிய ஆபிராமின் விசுவாசத்தை எனக்குத் தாரும். இயேசுவின் நாமத்தில், ஆமென்.

விசுவாச அறிக்கை

என் எதிர்காலம் என் பார்வையின் திசையைப் பொறுத்தது என்று நான் அறிக்கையிடுகிறேன், நன்றாகத் தோன்றுவதில் திருப்தியடையாமல், தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நோக்கி என் கண்களை ஏறெடுக்கத் தெரிந்துகொள்கிறேன். தோற்றத்தை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு முடிவெடுக்கமாட்டேன்; விசுவாசத்தில் நடந்து, முழுப்படத்தையும் காணும் ஒருவரை நம்புவேன். தேவன் எனக்கு வாக்குத்தத்தம் செய்தது, நான் தற்போது காண்பதைவிட எப்போதும் நீடித்திருக்கும். என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியாததை அவர் கைகளில் ஒப்படைக்கிறேன், நான் எனக்காகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கக்கூடியதைவிட மேலானதற்குள் அவர் என்னைக் கொண்டுவருவதில் உண்மையுள்ளவர் என்று அறிக்கையிடுகிறேன்.