ஆதியாகமம் 23 — கனத்துடன் பேரம் பேசும் விசுவாசம்

“நான் உங்களுக்குள் அந்நியனும் பரதேசியுமாயிருக்கிறேன். என் மரித்தவளை என் கண்முன்னின்று அடக்கம்பண்ணும்படிக்கு, எனக்குச் சுதந்தரமாக ஒரு கல்லறை உங்களிடத்தில் தாருங்கள்.”
— ஆதியாகமம் 23:4

துக்கத்தில் காணப்பட்ட கிருபை

சாராள் மரணமடைந்தாள். ஆபிரகாம் அவளுக்காகத் துக்கித்து அழுதான். ஆனால் அவனுடைய துக்கம் அவனைச் செயலற்றவனாக்கவில்லை. ஆபிரகாம் தன் மரித்தவளின் முன்னின்று எழுந்து, ஏத்தின் புத்திரரோடே பேசினான் (ஆதியாகமம் 23:2-3). துக்கத்தின் நடுவிலும் அவன் மரியாதையுடனும் கண்ணியத்துடனும் நடந்துகொண்டான். இது நமக்கு ஒரு அழகான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது. துக்கம் நம்மை முடக்காமல், நம்மை முன்னோக்கி நகர்த்தும்படி தேவன் கிருபை தருகிறார்.

மரியாதையும் ஞானமும் நிறைந்த உரையாடல்

ஆபிரகாம் ஏத்தின் புத்திரரிடம் மரியாதையுடன் அணுகினான். அவர்களை அந்த நிலத்தின் நியாயமான உரிமையாளர்களாக ஏற்றுக்கொண்டான். அவர்களது சமூகத்தை மதித்து, கல்லறைக்கான நிலத்தை வாங்க அனுமதி கேட்டான். அவன் கோரிக்கை வைக்கவில்லை. மரியாதையுடன் பேரம் பேசினான். இது விசுவாசத்தின் ஒரு அழகிய வெளிப்பாடு. நமக்குச் சொந்தமான உரிமையை நாம் கோரும்போதும், மற்றவர்களை மதிக்கும் விதத்தில் நாம் நடக்க முடியும்.

நேர்மை முழு விலையையும் செலுத்துகிறது

எப்ரோன் அந்த நிலத்தை இலவசமாகக் கொடுக்க முன்வந்தபோதும், ஆபிரகாம் குறுக்குவழியை ஏற்கவில்லை. அவன் முழு விலையையும், நானூறு சேக்கல் வெள்ளியையும், கேட்டபடியே செலுத்தினான். நேர்மை என்பது யாரும் பார்க்காதபோதும் சரியானதைச் செய்வது. அது நம்பிக்கையையும் நல்ல பெயரையும் கட்டியெழுப்புகிறது. ஆபிரகாம் நியாயமற்ற சலுகையை ஏற்க மறுத்ததன் மூலம், தன் வாரிசை நேர்மையின் அடித்தளத்தில் நிலைநிறுத்தினான்.

விசுவாசத்தால் பாதுகாக்கப்பட்ட வாரிசு

பேரம் முடிந்தது, ஒப்பந்தம் முத்திரையிடப்பட்டது, சாராள் மக்பேலா குகையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டாள். அந்த வயலும் குகையும் ஆபிரகாமுக்கு நியாயமான சொத்தானது. வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட தேசத்தில் அவன் சொந்தமாக்கிக்கொண்ட முதல் நிலம் இதுவே. இது வெறும் நில வாங்குதல் அல்ல. எதிர்கால சந்ததியினருக்கான ஒரு வாரிசைக் கட்டியெழுப்பும் விசுவாசச் செயலாக இருந்தது.

இந்த அதிகாரம் நமக்குக் கற்பிக்கும் உண்மைகள்

துக்கம் உண்மையானது, ஆனால் நம்பிக்கை அதைவிட வலிமையானது. ஆபிரகாம் துக்கித்தான், ஆனாலும் முன்னோக்கி நகர்ந்தான். நாம் பேசும் விதம் ஒவ்வொரு உரையாடலிலும் முக்கியமானது. யாரும் பார்க்காதபோதும் சரியானதைச் செய்வது நம்பகத்தன்மையையும் வாரிசையும் கட்டியெழுப்புகிறது. நம்மைவிட நீடித்திருப்பதில் முதலீடு செய்வது ஞானமுள்ள செயலாகும். உண்மையுள்ளவர்களாக நடக்கும்போது தேவன் நம்மை ஆசீர்வதிக்கிறார்.

கிறிஸ்து வெளிப்படும் விதம்

ஆபிரகாம் இன்னும் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட தேசத்தை முழுவதுமாகச் சொந்தமாக்கிக்கொள்ளாத நிலையிலும், ஒரு கல்லறையை விலைக்கு வாங்கினான். இது உயிர்த்தெழுதலின்மேல் அவனுக்கிருந்த நம்பிக்கையின் அடையாளம். எபிரெயர் 11:9-10 சொல்கிறது, அவன் அஸ்திபாரங்களையுடைய நகரத்தை எதிர்நோக்கிக் காத்திருந்தான். அதைக் கட்டினவரும் நிர்மாணித்தவரும் தேவனே. இயேசுவும் ஒரு கடன்வாங்கிய கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். ஆனால் அந்தக் கல்லறை காலியாக மாறியது. மத்தேயு 22:32ல் இயேசு சொல்கிறார், தேவன் மரித்தோரின் தேவனல்ல, ஜீவனுள்ளோரின் தேவன். ஆபிரகாம் மரணத்தின் நடுவிலும் நம்பிக்கையுடன் நடந்தான். ஏனெனில் கல்லறைக்கு அப்பாலும் ஒரு வாக்குத்தத்தம் இருந்தது. அந்த நம்பிக்கை இயேசுவின் காலி கல்லறையில் முழுமையாக நிறைவேறியது.

ஜெபம்

பரமபிதாவே, ஆபிரகாமின் முன்மாதிரிக்காக நன்றி. ஒவ்வொரு முடிவிலும் உம்மை மதிக்கவும், மரியாதையுடன் பேசவும், நேர்மையுடன் நடக்கவும், உம்மைச் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு வாரிசைக் கட்டியெழுப்பவும் எனக்குக் கற்றுக்கொடும். துக்கத்திலும் வெற்றியிலும் உம்மை நம்ப எனக்கு உதவும். என் வாழ்க்கை உம் நாமத்திற்கு மகிமையைக் கொண்டுவரட்டும். இயேசுவின் நாமத்தில், ஆமென்.

விசுவாச பிரகடனம்

ஒவ்வொரு காலத்திலும் நான் தேவனை மதிப்பேன், துக்கத்திலும் மகிழ்ச்சியிலும். மரியாதையுடனும் ஞானத்துடனும் பேசுவேன். சலுகையைவிட நேர்மையைத் தெரிந்துகொள்வேன். நித்தியமான காரியங்களில் முதலீடு செய்வேன். தேவனை மகிமைப்படுத்தும் ஒரு வாரிசைக் கட்டியெழுப்புவேன். இன்று தேவன் என் அடிகளை நடத்துகிறார் என்று விசுவாசிக்கிறேன்.